Okur Mektubu

23 Ekim 2008

Mücadelelerinin başından beri yanlarında yer aldığım Tadal işçileri için yazdığım şiiri sizinle paylaşmak istiyorum:

Her gün geçerdik önünüzden

Tabaktaki yemeğe bakardık

Yüzünüze değil

Ve belki sizin de gözünüz

Yüzümüzden uzaklardaydı

Oysa benzerdi kaderimiz

Siz emekçi, biz emekçi çocukları

Bilmeden bu kader birliğini

Ne düşünürdünüz acaba

Tabağımızı doldururken,

Bulaşıklarımızı yıkarken

Gündelik telaşlarınızı muhakkak

Hepimizin yaptığı gibi,

Bize öğrettikleri gibi,

Lakin bir gün düşünemez oldunuz

Gündelik telaşları

Atıyordu patron işten

Teker teker

Sezdirmeden

Geride bıraktıklarınızı düşünmeden

İşte o gün baktık gözlerimize

Gözlerdeki öfkeyi gördük

Bu öfke tanıdıktı bize bir yerlerden

Kitaplarda vardı, tarihte vardı, uzaklarda değil

Tega'da Tuzla'da Yörsan'da vardı

Bu öfke Ahmet'in Mehmet'in değil

İşçi sınıfınındı

Ve yalnız Hamidin'e değil

Dünyanın bütün patronlarına karşıydı

Bu öfkeyle çıktık yola

Biz yemedik, siz yapmadınız

Boykot greve döndü

Öfke umuda...

Gördük ve gösterdik patronlara

Biz yoksak yoktu hayat da

Şimdi boynumuzun borcudur artık

Anlatmak bunları

Dünyanın bütün yoksullarına...

Ankara'dan Bir Marksist Bakış Okuru