Şovenist Karanlık Ağırlaşıyor

ABD'nin Irak işgalinin ardından Ortadoğu coğrafyasında hiçbirşeyin eskisi gibi olmayacağı biliniyordu. Kürt sorunu da bu denklemlerin tam orta yerinde ve süreç işlemeye devam ediyor.

Burjuva sistem ulusal sorunu çözemez, bununle beraber Türk egemen sınıfı sorunu zamana yayarak hafifletecek en basit adımları dahi atacak basireti gösterememiştir. Öcalan'ın tutuklanması ile başlayan sürecin ardından PKK'nin ilan ettiği ateşkes süreci egemen sınıflarca sanki Kürt sorununun artık bittiği yönünde algılanmış, topluma da bu fikir empoze edilmiştir. Dört beş yılı bulan bu süreçteyse Kürt sorunu bağlamında en güdük açılımları bile yapmaktan aciz kalınmış, demokratikleşme talepleri karşıaında ısrarla kulaklar tıkanmıştır.

Bu süreç boyunca örneğin Uğur Kaymaz babası ile birlikte öldürülmüş, Kürt bölgeleri üzerindeki baskılar devam ettirilmiştir. Kürt sorunu konusunda Türkiye egemen sınıflarının askeri konsepti hiç değişmemiş, siyasal çözüm arayışları gündeme sokulmamıştır.

Irak Savaşı sonrasında ise ABD'nin Ortadoğu projeleriyle Kürt sorunu büyük ölçüde örtüşmüştür. Güney Kürdistan'da devletleşen Kürt güçleri ABD'nin Irak'taki yegane müttefiği olmuş, İran Kürtleri ve PJAK da ABD'nin İran ile ilgili planlarında önemli bir yere oturmuştur. Özellikle Güney Kürdistan'daki oluşumun önemli aşamalar kaydetmesi ve Kürtlerin hayallerini kurdukları devletin kuruluşunun yakın olduğunun hissedilmesi Kürt dinamiğini harlandırmış, Türk devletinin uzun ateşkes dönemi boyunca vazgeçmediği yok saymacı tutum ateşkesi bitirmiş ve Kuzey Kürdistan'da çatışmaların yoğunlaşmasını beraberinde getirmiştir.

Baskı, imha ve inkardan şaşmayan Türk yönetici sınıfı ise bu süreçte sürekli olarak şovenizmi tırmandırmış, linç gösterileri tertiplemiş, Şemdinli skandallarını yaratmış, Hrant Dink vurdurulmuş, Elazığ'da Hristiyan katliamı yapılmış, Diyarbakır'da düzenlenen gerilla cenazelerinde çoğu çocuk 15 kişi öldürülmüş, faşistler sokağa salınmıştır...

Egemen sınıfın imha ve inkar politikaları karşısında Kürt dinamiği durulmak şöyle dursun gittikçe enerjik bir hal almıştır. Öte yandan ABD ile onun çok uzun yıllar boyunca yalakalık yaptığı Türk elitleri arasındaki ilişkiler Kürt sorunu nedeniyle hızla gerilmeye başlamıştır, sorunun kuzey Irak operasyonuna ve ABD ile bu konuda karşı karşıya gelinebileceğini Marksist Bakış çok önceleri belirtmişti. Egemen sınıf da bunu bal gibi görmekle beraber abisiyle karşı karşıya kalmak ona çok korkutucu geldiğinden içerde çığırtkanlaşan şoven güçlerin sesi dışarıda birden boğuklaşıveriyordu.

Öte yandan Türkiye yönetici sınıfları toplumu hızla şovenleştirmede ve son süreçte olduğu gibi toplumda savaş psikolojisini yaratmakta başarılı oldular. Halklar arasındaki mesafe hızla açıldı ve açılmaya devam ediyor. Linç kültürü bilinçli biçimde yaratılarak savaş karşıtı güçlerin ve Kürtlerin sesinin kısılması, sindirilmesi ve hatta yok edilmesinin önündeki engeller temizlenmek istenmektedir.

PKK'nin peşpeşe gelen son üç saldırısının ardından yaratılan saldırgan dalgayla şovenizm zirve yaptı. 15 askerin yaşamını yitirdiği saldırının ardından çıkarılan tezkere uyduruk bir gözdağından ibaretken toplumda yaratılan infaalin ardından bu sefer PKK'nin de üslendiği ve TSK'nın ağır kayıplar verdiği saldırının gelmesi Kuzey Irak'a operasyon yapılması yönünde tüm azılı şoven güçlerin yaygın bir kampanya yapmasını beraberinde getirdi. Tüm ülkede şoven histerinin zirve yaptığı gözleniyor, DTP binaları ile birlikte tüm solcu muhalif kuruluşlara yönelik saldırı haberleri ülkenin dört bir yanından gelmekte.

Egemen güçlerin Kuzey Irak işgali konusunda oldukça zorlanıyorlar. Kendi yarattıkları şoven canavarın baskısı altındalar. Tüm dünyaya rezil olmak, acizliklerinin ortaya çıkması, Kürt ulusalcılarının güvenlerinin artması ve içerideki yoğun kamuoyu baskısı ile yüzyüzeler. Gireriz deyip atıp tutmakla olmadığını gördüler. Diğer yandan ekonomik ve askeri açıdan ABD'ye bağımlı durumdalar. Düzensiz PKK birlikleri karşısında askeri başarı gerçek anlamda hemen hemen imkansız gibi. Sonu belirsiz bir macerayla yüzyüzeler ve Kuzey Irak'ta attıkları her adımla Kürt ulusal kimliğini güçlendirmek durumundalar. Barzani ve Talabani kuvvetleri olası bir çatışma gündemde...

Sosyalist güçler ile sınıf hareketinin şu anki durumu bu şovenist saldırganlığı göğüslemekten çok uzak. Öte yandan belirli mevzilerde faşizm, şovenizm karşısında savunma hatları örülmelidir. Birleşik cepheler, sosyalist hareketin en azından tarihsel olarak güçlü olduğu alanlarda tutunmasını ve bir direniş hattı örülmesini sağlayacaktır. Yaratılacak olumlu deneyimler, aynı zamanda ulusal çapta sağlanacak başarıların temelini oluşturabilir.